Popatrz, tu chodziliśmy na spacery, a tu robiliśmy ognisko. Kiedyś tu były pola... pokazuję synkowi moje ukochane miejsca z dzieciństwa. Zawsze z radością wracam do miejsc, gdzie spędzałyśmy wakacje. Tym razem chrzciny malutkiej Victorii były okazją do sentymentalnego powrotu.
Nigdy nie jest za późno na zmiany w swoim życiu, by mieć szansę na lepszą przyszłość. Namawiam D.P. na post przerywany, ten patrzy jak na wariatkę, ale zjada sycący jogurt na śniadanie, a potem makaron razowy z brokułem i parmezanem. Kolejny challange przed nami. „A jutro leczo zrobisz? Z kiełbasą do smaku...”- prosi.
Ale wiesz, że to nie jest mój pierwszy wybór, tylko czwarty? Dobrze, dobrze...cieszę się, że masz te studia zaklepane- mówię do syna. Ten aplikuje jeszcze w dwa miejsca. Czas pokaże, październik już niedługo...Oblewamy kawą mrożoną z sernikiem...
Ćwiczy pani?- pyta lekarz za biurkiem.
Nie- odpowiadam zgodnie z prawdą. Kiedy nie boli, nie pamiętam o ćwiczeniach i bólu, który bywa upierdliwie nieznośny w najmniej odpowiednim momencie. Ale pora zadbać o siebie, póki jest czas i chęć do zmian na lepsze...Kiedyś w mojej parafii z początkiem sierpnia na stoliczku leżał zeszyt, w którym można było się wpisać deklarując dobrowolną, miesięczną abstynencję. Bardzo wtedy chciałam, by mój tata się tam wpisał. Chyba jednak nigdy do tego brulionu się nie wpisał.
